عکاسی خیابانی

عکاسی خیابانی شاخه ای از عکاسی است که با تحول سبک زندگی شهری در سال های اخیر به وجود آمده است. ثبت زندگی پر تحرک اطراف ما یک نیاز طبیعی برای عکاسان است. با همه گیر شدن دوربین های کوچک خانگی، افراد زیادی به ثبت تجربیات روزمره ی خود پرداختند. البته متفاوت شدن زندگی و وجود پدیده ای تحت عنوان گشت و گذار و پرسه زدن های خیابانی نیز در پا گرفتن این نوع عکاسی نقش بسزا و موثری داشت.

معمولا عکاسان خیابانی تلاش می کنند تا جای ممکن در زمان عکاسی، از جلب توجه دور بمانند. هدف عکاسی خیابانی، شکار صحنه هایی است که تحت تاثیر حضور آنها نباشد و در نتیجه یک داستان و سوژه طبیعی را روایت کند. عکاسی خیابانی را می توان تا حد بسیار زیادی به عکاسی مستند نزدیک دانست. شاید سخت بتوان بر اساس تعاریف، عکاسی خیابانی را از عکاسی مستند جدا کرد. میتوان گفت عکاسی خیابانی، زیر مجموعه ای از عکاسی مستند است که با رویکردی مردم شناسانه، به ثبت صحنه هایی از زندگی روزمره ی مردم در مکان های عمومی می پردازد. سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ نقطه اوج و شکوفایی تاریخ عکاسی خیابانی است.

عکاسی خیابانی

آیا هر کسی می تواند عکاس خیابانی باشد؟

مطمئنا! ولی این نوع عکاسی زیاد مناسب افرادی که از اعتماد به نفس زیادی بهره نمی برند نیست. نه تنها این شاخه چالش برانگیزترین، در بین گرایش های عکاسی است، بلکه بسیاری از افراد به خاطر ترس از عکاسی از غریبه ها، این کار را انجام نمی دهند. به طوری که حتی یکبار هم این شاخه از عکاسی را امتحان نمی کنند.

آیا قوانین طلایی برای عکاسی خیابانی وجود دارد؟

احترام! ممکن است شما در این شاخته با سوژه هایی مواجه شوید که شما را از عکاسی باز دارند. خیلی از مردم حتی این کار را تعرض به حریم خصوصیشان میدانند. شما نباید واکنش عصبی در این گونه موارد از خود نشان دهید. تنها از آن سوژه بگذرید، در گوشه ای از خیابان بعدی، داستان جدید برای عکاسی پیدا خواهید کرد.سعی کنید از مردم در زمانی که موضع آسیب پذیر یا شرایط بحرانی قرار دارند، عکاسی نکنید. ساعت های طولانی همراه با دوربین در خیابان ها گذر کنید، فقط برای یک دلیل: پیدا کردن یک موقعیت خارق العاده در یک موقعیت معمولی!

خیلی ها عکاسی خیابانی را معادل این می دانند که به خیابان رفته در صورت مردم از آن ها عکس بگیرید و حریم شخصی آن ها را نقض کنید. البته که راه های زیادی برای فعالیت در این شاخه وجود دارد اما اصلی ترین راه قطعا از طریق شخصیت مناسب  و دید خلاقانه خود شما می گذرد.

مثال:

یکی از بهترین راه های عکاسی خیابانی این است که در خیابان ها به آرامی قدم بزنید و به شرایط قرار گرفته در مقابلتان واکنش نشان دهید. چیزی که چشم شما را می گیرید ممکن است ظاهر عادی یک فرد یا نحوه بازتاب نور در چهره وی باشد. ممکن است یک حس، یک واکنش و یا یک سایه باشد. کلید کار اینجاست که بتوانید یک مورد خاص و خارق العاده را در یک سوژه عادی کشف کرده و به خوبی واکنش نشان دهید.

« عکاسی خیابانی، عکاسی لحظه هاست و فرصتی است برای به اشتراک گذاری چیزی که عکاس با چشمانش می بیند. »

مطالب تصادفی

دیدگاه ها